زندگي نامه عشاق زواره اي
استادعباس عشاقي متخلص به عشاق زواره اي ازشعراي مرثيه سراي زواره محسوب مي شود.وي درسال 1268 ه ش درخانواده مذهبي اسماعيل بن علي نادرخوروبيابانكي به دنيا آمد. دوران طفوليت ونوجواني خودرا در سايه پدرومادري زحمتكش سپري كردودرسن 30 سالگي دخترمرحوم ابراهيم شواخي را به همسري خود انتخاب مي كندهمين امر سبب خويشاوندي وي با خانواده هاي شواخي ساكن زواره مي شود. وي باتشكيل زندگي ساده و بي آلايش به حرفه پينه دوزي رومي آورد واز اين طريق گهگاهي براي امرارمعاش راهي روستاهاي اطراف زواره مي شود.وي اگرچه ازسوادبهره كمي داشته اما داراي حافظه اي قوي بوده واز محضر علمايي چون مرحوم حاج سيد محمودروحاني ومرحوم سيد محمدعلي حقايق درمورد وقايع تاريخي كربلاوحماسه عاشورا درس مي آموخته وسپس درخانه مشغول سرودن اشعارمذهبي ومرثيه مي شده است.مي گويند كه عشاق درعالم خواب مورد عنايات ائمه اطهار قرارگرفته واز آن پس به سرودن اشعارمذهبي پرداخته است.اشعار وي درزمان حياتش توسط استاددخيل سلامي،ملا غفارباقري حسين آبادي واسماعيل شواخي كه هركدام از ذاكرين اهل بيت بوده اند جمع آوري شده است.اشعارعشاق به صورت نوحه دردفاترجيبي نوحه گران محفوظ مانده ودرايام محرم وصفر درهيئت هاي زنجيرزني داراي سبك سنتي وآهنگ مخصوص است كه با ضرب ودهل نواخته مي شود.
عباس عشاقي در چهل وهشتمين بهارزندگي خود درزمستان 1316 ه ش براثربيماري دارفاني را وداع گفت وپيكروي نيز درصحراي مزارزواره كه از قبرستانهاي قديمي زواره است به خاك سپرده شد.
ازمرحوم عشاق يك پسرويك دخترباقي مي ماند.اما اولاد ذكوروي درجواني ديده ازجهان فرو مي بنددودختروي به همسري مرحوم اسماعيل عاصمي كه از ذاكرين اهل بيت بوده درآمده واكنون درقيد حيات است.
"قسمتهايي از سروده هاي عشاق زواره اي"
سردارسپاه خسرو دين،عباس وچوشيرغران شدعازم جنگ عدوان
درنزد برادرآمدوگفت كي شه تشنه كامان بين حال مرا پريشان
طفلان زعطش بي تابند يكسرهمه دل كبابند
ازجور وجفاي دشمن،درخوف و دراضطرابند
بنگركه چنين اشرارلعين اين سان به كمين ايستاده برقتل تو اي شه زاده
هستندوتمامي از ره كين باتيغ وسنان آماده ايمان همه ازكف داده
تاجسم مطهرت رادرخاك وتپان نمايند
وانگه سر انورت رابرزيب سنان نمايند
ضمن قدردانی از حسن انتخاب شما و بازدید از وبلاگ کانون آینده سازان زواره ،