ای بانوی آینه‌ها! هنوز کوچه‌های قم، رد گام‌های تو را به سجده می‌آیند.

تو فاطمه معصومه‌ای؛ قدسیه‌ای از تبار آفتاب و رود که کبوتران از داغ کوچ تو سر به

گلدسته‌های حرمت می‌سایند.